دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران تنها سازمانی است در ایران که بر طبق قانون می تواند استاندارد رسمی فرآورده ها را تعیین و تدوین و اجرای آنها را با کسب موافقت شورایعالی استاندارد اجباری اعلام نماید. وظایف و هدفهای موسسه عبارتست از:
تعیین، تدوین نشر استاندارد های ملی – انجام تحقیقات به منظور تدوین استاندارد، بالا بردن کیفیت کالاهای داخلی کمک به بهبود روشهای تولید و افزایش کارائی صنایع در جهت خود کفایی کشور، ترویج استاندارد های ملی – نظارت بر اجرا هی استانداردهای اجباری – کنترل کیفی کالاهی صادراتی مشمول استاندارد های اجباری و جلو گیری از صدور کالاهی مرغوب به منظور فرآهم نمود امکانات رقابت با کالاهای مشابه خارجی حفظ و تولید کنندگان داخلی و جلو گیری از ورود کالاهای نامرغوب خارجی راهنمائی علمی وفنی تولید کنندگان، توزیع توزیع کنندگان و مصر ف کنندگان – مطالعه و تحقیق در روشهای تولید، نگهداری، بسته بندی و ترابری کا لاهی مختلف – ترویج سیستم متریک و کالبیراسیون وسایل سنجش – آزمایش و تطبیق نمونه کالاها با استاندارد مربوط، اعلام مشخصات و اظهار نظر مقایسه ای و صدور گواهینامه های لازم.
موسسه استاندارد از اعضا ء سازمان بین المللی استاندارد می باشد ولذا در اجرای وظایف خود هم از آخرین پیشرفتهای علمی و فنی و صنعتی جهان استفاده می نماید وهم شرایط کلی ونیازمندیهای خاص کشور را مورد توجه قرار می دهد. اجرای استاندارد های ملی ایران به نفع تمام مردم و اقتصاد کشور است و باعث افزایش صادرات فروش داخلی و تامین ایمنی و بهداشت مصرف کنندگان و صرفه جزئی در وقت و هزینه ها ودر نتیجه موجب افزایش درامد ملی و رفاه عمومی و کاهش قیمت ها می شود.
تاریخچه:
گذشته از پیشینه تاریخی غیر مدون استاندارد در ایران اولین تشکیلات موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران با تصویب قانون اوزان و مقیاسها در سال 1304 شمسی مطرح می شود.
بعدها در سال 1331 به لحاظ ضرورت تعیین ویژگیها و نظارت بر کیفیت کالاهای صادراتی و وارداتی ایجاد یک تشکیلات رسمی مورد توجه قرار گرفته و هسته اولیه تشکیلات سازمانی موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به صورت اداره های در وزارت بازر گانی وقت شکل میگیرد.
در سال 1339 با تصویب قانون تاسیس موسسه استاندارد ایران این موسسه کار خود را در چهار چوب هدفها و مسئولیتهای تعیین شده آغاز می نماید.
موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در سال 1339 به عضویت سازمان بین الملی استاندارد ISO در امد و این عضویت تا به امروز به شکل موثری ادامه دارد به گونه های که در بیشتر کمیته های فنی بین الملی حضور فعال داشته و بر اساس آخرین اطلاعات در یافتنی از ایزو در 127 کمیته فنی اصلی و فرعی عضو فعال ودر 111 کمیته فنی اصلی و فرعی عضو ناظر می باشد و دبیر خانه بین الملی کمیته های فنی زیر نیز در ایران مستقر است.
- دبیر خانه کمیته های فنی شو ینده ها ( مواد فعال سطحی )
- دبیر خانه کمیته فنی کود های شیمیای
- دبیر خانه کمیته فنی فراورده های بهداشتی و آرایشی
موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران علاوه بر عضویت در سازمان بین الملی استاندار د با سازمانهای بین الملی زیر همکاری دارد :
- IEC: کمیسیون بین الملی الکترونیک
- OIML :سازمان بین الملی اندازه شناسی قانونی
- BIPM: عهد نامه متر راجع به دفتر بین الملی اوزان ومقیاسها
- WAITRO: انجمن جهانی سازمانهای تحقیقات صنعتی و تکنولوژیکی
صنعت روغن سازی در ایران برای اولین بار یک سال قبل از ملی شدن نفت آغاز گردیده است، یعنی شرکت نفت ایران و انگلیس سابق در سال 1328 اقدام به تاسیس اولین واحد پالا یشگاه تو لید روغن در آ بادان را نمود که به بهره برداری از آن در سالهای بعد انجام گرفته است. ) دو مین واحد پا لایشگاه روغن مر بو ط به شرکت نفت پارس است که در سال 1342 تا سیس گردیده است.
سومین واحد، پا لایش روغن تهران با همکاری شرکت نفت قرار دارد و با ظرفیت 33 هزار متر مکعب مشغول به کار می باشد.
بالا خره آخرین واحد پا لایش روغن در سال 1353 توسط شرکت ملی نفت با ظرفیت 120هزار متر مکعب در محو طه پا لا یشگاه تهران احدا ث گردیده است.
پبش بینی می شود در 5 سال آینده کل مصرف روغن از حدود 550 میلیون لیتر در سال 1365 شمسی به 670 میلیون در سال 1369 افزایش یابد. میزان تولید روغن در داخل کشور در صورت بهره برداری از واحد تو لید روغن سازی در اصفهان در سال 1368 از 370 میلیون لیتر کنونی تو سط بخش دو لتی و غیر دو لتی به 530 میلیون لیتر افزایش خو اهد یافت.
میزان روغن وا رداتی در سال 1364 در حدود 150 میلیون لیتر بوده که امکان دارد مقدار آن در سال 1365 به 250 میلیون لیتر برسد. واضح است از سال 1368 د ر صورت بهره داری از واحد اصفهان، میزان واردات روغن کاهش یابد. ومقدار ان در سال 1369 به حدود 120 میلیون لیتر برسد.
تهیه رو غنها
هر گاه فرا کسیون با قیمانده مواد خام نفتی به دست آمده از تقطیر در فشار اتمسفر را در خلا ء تقطیر نمایند سه الی چهار ماده A، B، C، D به دست می آید که ویسکو زیته آنها به ترتیب از 5 تا 20 سانتی متر استوک افزایش می یابد وبا قیمانده حا صله از عمل تقطیر در خلاء نامیده می شود. مواد حا صله پس از خروج از دستگاه تقطیر به طور جدا گانه در مخا زنی ذخیره می گردد.
عملیات تغییر و تبدیل را به کمک شکل 1 مثلا در مورد جسم C با ویسکوزیته ای معادل 15 سانتی استوک و نقطه انجماد خیلی بالا (30+ درجه سا نتیگراد ) تعیین می نماییم.
ابتدا مطلق شکل نفت ها را از فرا کسیون C جدا می نمایند تا بدین وسیله خا صیت ایزو ویسکوزیته آن بهتر گردد.
اکسترا کسیون به روش ما یع – مایع انجام می گیرد و جسم جدا کننده را می توان فنل یا انیدرید سو لفور یا فور فورول انتخاب نمود. معمولا حلال اخیر بیشتر مورد استعمال قرار می گیرد. فرا کسیون C و فور فورو ل را در خلاف جهت یکدیگر وارد برج اکسترا کسیون می نماید ( شکل 2) تا تماس بین دو مایع گه غیر قابل اختلاط می باشد، در اثر برخورد به صفحات و یا به وسیله آژیتا توری که دارای پر ه ها یی است عملی گردد.
فورفورل در اثر سنگینی اش به طرف پا ئین جریان یافته، نفتن ها را با خود می کشد. هیدروکربورهای دیگر از قسمت فو قانی برج خار ج ودر اثر کشش با بخار آب از ذزات فورفورول عاری می گرد و با لا خره ماده حاصله از عمل تصفیه را تشکیل می دهد. برای جدا کردن نفتن ها از حلال باید پس از یک عمل تقطیر آن را در دستگاه عری کردن فورفورو ل تو سط بخار آب وارد نمود. فورفورو لی که بو سیله بخار آب کشیده می شود به کمک عمل دکا نتا سیون از آب جدا ومجددا به برج اکستراکسیون بر گشت مس شود.
در اثر سعی و کوشش موفق شده اند که از نظر تفکیکی روشی به وجود آورند که جهت اکسترا کسیون از دو حلال استفاده نمایند.
این طریقه (D uo sol ) موسوم می باشد ( شکل 3) یکی از حلال ها اسید کرزیلیک است که نفتن ها را با خود می کشد و دیگری پر و یان مایع است که پا رافین ها را از مخلوط جدا می نماید ونتیجه، فر آورده حا صله از عمل تصفیه را تشکیل می دهد بدین تر تیب تفکیک و جدا ئی آسان تر می گردد اما احتیاج به دستگا ههای پیچیده تری می باشد.. .
ماده حاصله از عمل تقیطیر مانند ترکیب c (شکل 3) می باشد که دارای اندیس ویسکوزیته خوب است اما نقطه انجمادش هنوز خیلی بالاست (50+) در دستگاه بعدی پارافین ها راکه که مسبب این بالا بودن نقطه انجماد می باشد.
جدا کردن این عمل را در دپار ا فینا ژ یا پارافین زدائی می نامند. معمولا عمل به وسیله یک حلال انجام می گیرد وبه طریق تبلور قسمتی از پا رافین ها را متبلور می سازند وسپس ما یع را بو سیله صاف نمودن از این بلور ها جدا میکنند.
شکل 4 نموداری از طرز عمل این طریقه و حلال مورد استفاده یک ستن می باشد در این روش ستن مربو طه متیل اتیل ستن (N.E.C) است که با محصول C” مخلوط می گردد.
این دو مایع قابل اختلاط در یکدیگر بوده تولید یک فاز می نماید که آن را بو سیله مبر د هایی به نام چیلر ز تا 30- در جه سانتیگراد سرد می نماید. ..
این درجه حرارت پایین در اثرجریان امونیاک در سیستم به وجود می آید بدین طریق که آمونیاک به وسیله کمپرسور متراکم مگردید ه در اثر انبساط در لوله های چیلرز تبخیر می شود وایجاد برودت می نماید.
پارافین ها در 30- درجه سانتی گراد متبلور می گردند و مخلوط هتروژن حاصله به وسیله یک دستگاه مخصوص مثلا سانتریفوژ که دارای حرکت چرخشی است صاف می نمایند. بلور ها در روی سطح این دستگاه تولید یک ورقه به نام گچ می نماید که بعدا به وسیله دستگاه تراش از آن جدا و جمع آوری می شود.
مایع حاصل از صافی، در قسمت داخلی دستگاه وارد گردیده تشکیل روغن" c را میدهد که عاری از پارافین ها بوده، نقطه انجماد آن 15- درجه سانتی گراد است.
حلال را از گچ و از مایع زیر صافی ( فیلتر1) به وسیله یک واحد که مرکب از ستون : تقطیر دستگاه کشش با بخار و دکانتور می باشد جمع اوری می نمایند.
شامل 107 صفحه فایل word قابل ویرایش
