در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر دعا در کاهش اضطراب پرداخته شده است. این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد واحد قوچان می باشد.
که جامعه تحقیق آن شامل 30 نفر افراد نمونۀ پژوهشی می باشد که تست های اضطراب بک توسط آنها تکمیل شده است و نتایج به دست آمده از طریق روشهای آماری، به دست آوردن فراوانی، درصد، درصد معتبر، درصد تجمعی، میانگین ، میانه و استفاده به شیوۀ آماری ضریب همبستگی پیرسن و آزمون کولموگراف اسمیرنف، انجام، نتایج به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و طی محاسبات آماری انجام شده فرضیۀ پژوهش تحقیق به علت وجود همبستگی منفی بین متغیرهای پژوهش (میزان دعا و میزان کاهش اضطراب) و عدم وجود تفاوت معنادار بین آن ها تأیید نشده است، به عبارت دیگر، دعا به عنوان معیار کاهش اضطراب به کار نمی رود.
دعا و نیایش به درگاه خداوند تبارک و تعالی انسان خاکی را به خداوند بزرگ نزدیکتر می سازد و انسان هنگام دعا و نیایش به چنان حالتی دست پیدا می کند که احساس می نماید سبک شده و روحش در پرواز است و توجه چندانی به مادیات و اطراف خود ندارد.
اهمیت و جایگاه « نیایش و پرستش » به اندازه ای است که خداوند، بندگانش را به « دعا» و خواستن از خود فرا می خواند و آنان را به اجابت دعاها و برآوردن خواسته هایشان از خود امیدوار می گرداند. (انصاری، محمد، 1384)
انسان ها در زندگی هنگام ناامیدی و یأس پناهگاهی را جست و جو می کنند تا آرامش یابند و این روح انسان است که خود به خود به طرف مبدأ مطمئن سیر می کند و آن خدای یکتا و یگانه است که همیشه حافظ و نگهدار انسان ها و تمام موجودات و جمادات است.
هنگام دعا و راز و نیاز انسان با معبود خویش سخن می گوید، از او کمک می خواهد و او را قدرتمند می داند. خود را مقابل او کوچک می شمارد و کسی را جزء او چارۀ کار خود نمی داند.
اگر کسی را هم واسطه قرار می دهد باز هم از خداوند حاجات و نیازهای خود را می خواهد.
در یک کلام خداست که بر همه چیز آگاه است و مشکل گشای هر کاری است و درمان ناراحتی های انسانی و آرامش روان تنها با داشتن این نیروی نهانی و اعتماد به مبدأ حقیقی است که می تواند بر مشکلات زندگی فائق آید، تنها آن نیرو و قدرت است که می تواند بر تشویش – نگرانی – اضطراب و عدم اطمینان آدمی فائق آید.
این نیرو جز با تربیت اخلاقی و تزکیۀ نفس و رعایت اصول دستور و تعلیمات بزرگان و پیشوایان دین و دانش و خداپرستی به دست نمی آید.
نیروی ایمان و خداپرستی و متابعت از تعالیم نمایندگان حق بر تمام مشکلات روحی و دغدغه زندگی و پریشانیها چیره و غالب خواهد شد.
قرآن کریم چنین می فرمایند :
« کسانی که به خدا ایمان نداشته و قلبشان خالی از موهبت الهی باشد، در چنگال ناراحتی های گیتی زبون و بیچاره درافتند و قهر طبیعت وجودشان را پژمرده کرد. با صرصر روزگار آنها را در گوشه ای با خود خواهد برد و پناهگاهی ندارد »
عدم سازش و وجود اختلاف رفتار در جوامع انسانی بسیار مشهود و فراوان است. در هر طبقه و صنفی و در هر گروه و جمعی، اشخاص نامتعادلی زندگی می کنند. بنابراین در مورد همۀ اعم از کارگر، محصل ، پزشک و مهندس، زارع ، استاد دانشگاه و غیره، خطر ابتلاء به ناراحتی های روانی وجود دارد. به عبارت دیگر هیچ فرد انسانی در برابر امراض روانی مصونیت ندارد. (احمدوند، محمدعلی، 1382، ص1)
امروزه به دلایل مختلف بیماریهای روانی افزایش یافته، پیشرفت تکنولوژی ، صنعتی ، زندگی ماشینی ، ازدیاد و افزایش جمعیت، بحران آموزش و بهداشت، بیکاری، فقر اقتصادی، از بین رفتن سنن، آداب و رسوم دیرینه، سست شدن پایه های معنویت، فضیلت ، انسانیت و نوع دوستی که انسان را تبدیل به یک ماشین کرد و دیگر مفهوم شعر سعدی : « رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند» از بین رفته است. نکته مهم و قابل ذکر اینکه امروزه کار به جایی رسیده که بدون تکنولوژی نمی توان زندگی کرد و اصول تکنولوژی تنها راه عملی برای پیشرفتهای اجتماعی است. پس بهترین راه حل این است که بین علم و تکنولوژی از یک طرف و روان انسان از طرف دیگر سازش و آشتی برقرار کرد و تکنولوژی را در خدمت آزادی اندیشه و رعایت حال روحی و معنوی مردم به کار برد، نه اینکه آنان را گرفتار کرد و با اصطلاح کاری کرد که قلب، روح و عاطفۀ انسان دستخوش ناراحتی و نابسامانی نشود.
اصولاً انسان برای رسیدن به موفقیت و پیشرفت در زندگی نیازمند برنامه ای تعیین شده ، منظم و صحیح می باشد. این برنامۀ روشن و جامع و کامل که می تواند روش های زندگی کردن را به انسان نشان دهد، در واژه دین خلاصه می گردد.
انسان در مشکلا و مهمات زندگی به دنبال کمال می گردد که در پناه او در امان
شامل 88 صفحه فایل word قابل ویرایش
دانلود تحقیق بررسی تاثیر دعادرکاهش اضطراب دانشجویان دختردانشگاه آزاد اسلامی قوچان
