فایل فلش تبلت چینی با مشخصه برد HX-M706T-MB-V1.1.0

اختصاصی از فی دوو فایل فلش تبلت چینی با مشخصه برد HX-M706T-MB-V1.1.0 دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

فایل فلش تبلت چینی با مشخصه برد HX-M706T-MB-V1.1.0

صدرصد تست شده

قابل رایت با فلش تولز

کتاب IELTS General Task 2

اختصاصی از فی دوو کتاب IELTS General Task 2 دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

کتاب IELTS Academic and General Task 2

سال انتشار 2015

نویسنده: رایان هیگینز

زبان کتاب انگلیسی است.

فایل PDF با بهترین کیفیت و با قابلیت جستجو و کپی برداری از متن است.

دانلود تحقیق بررسی اثر مواد افزودنی مختلف بر روی مقاومت به خراش روکش های سطح خودرو

اختصاصی از فی دوو دانلود تحقیق بررسی اثر مواد افزودنی مختلف بر روی مقاومت به خراش روکش های سطح خودرو دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

ارائه راهکارهای جدید کاهش شدت خوردگی همزمان با تقاضای روزافروزن برای روکش های با دوام تر در صنایع خودروسازی، توجه را از آسیب های خوردنده محیطی به افزایش و حفظ جلوه ظاهری (appearance) معطوف نموده است. جایگزینی روکش های تک لایه (monocoat) با سیستم های روکش پایه / روکش شفاف (basecoat/clearcoat) با وجود افزایش جلوه ظاهری، حفظ آن را طی زمان تحت تاثیر قرار داده است.

نور خورشید، بارش های اسیدی و غیر اسیدی، برخورد سنگریزه و شن، ایجاد خش(mar) و خراشScratch) ( بر روی روکش های شفاف در اثر کشیده شدن اشیا تیز بر روی آنها، از جمله عوامل مخرب جلوه ظاهری روکش های سطح خودرو می باشند.

با توجه به پیچیده بودن مکانیزم ایجاد خراش و خش بر روی روکش های سطح خوردو، متعدد بودن عوامل ایجاد کننده آن و لزوم یافتن راهکارهای مناسب جهت کاهش اثرات خش و خراش بر روی جلوه ظاهری، در این پژوهش با بررسی تئوری عوامل کنترل کننده بروز خراش و خش، استفاده از انواع مواد افزودنی ها (additives) و مکانیزم عمل آنها به عنوان روشی جهت بهبود مقاومت به خش و خراش مورد بررسی قرار گرفته است .

2- مقاومت به خراش و خش پذیری

خش و خراش هر دو نوعی از آسیب دیدگی روکش سطح در اثر کشیده شدن اشیا تیز بر روی آنها می باشد که افت جلوه ظاهری بویژه در روکش های سطح خودرو از نوع روکش پایه / روکش شفاف را درپی دارد. ابعاد صدمه دیدگی تفاوت میان خش و خراش را تعیین می نماید. عمق آسیب دیدگی روکش در خش معمولا از حدود 50 تا صدها نانومتر و پهنای آن از صدها نانومتر تا یک یا دو میکرون متغییر میباشد. در مقایسه عمق و عرض آسیب دیدگی در خراش بیشتر است. بطور کلی، مقاومت به خش پذیری و خراش به صورت توانایی روکش برای مقابله با آسیب های ناشی از سایش های سبک و عوامل ایجاد کننده آسیب های عمیق تر، در نظر گرفته می شود[1-5].

تعمیر و پولیش کاری در خطوط تولید و رنگ آمیزی، شستشوی دستی و اتوماتیک بوسیله پارچه و برس های نایلونی، برخورد سنگریزه، شن و یا کشیده شدن اشیایی مانند کلید، شاخه درخت، چاقو، ناخن دست بر روی سطح روکش خودرو از جمله مهمترین عواملی ایجاد کننده خش و خراش میباشد[6].

3- اثر خراش و خش بر جلوه ظاهری روکش های سطح خودرو

روکشهای سطح به علت خاصیت ویسکوالاستیک عکس العمل های متفاوتی را در برابر نیروهای مکانیکی/ دینامیکی اعمال شده توسط اشیا تیز از خود نشان میدهند. در صورتی که نیروی اعمال شده کمتر از تنش تسلیم آنها باشد، روکش در جلوی مسیر شی تیز (خراشنده) بطور موقت تغییر شکل میدهد، اما با حذف نیرو به حالت اولیه خود برمیگردد، (تغییر شکل الاستیک). با افزایش نیروی اعمال شده، تغییر شکل های دائمی تر بصورت دره و تپه در روکش ایجاد میشود که ممکن است با گذشت زمان کم عمق تر گردند(تغییر شکل پلاستیک). افزایش بیشتر نیرو با شکستن و پاره شدن زنجیرهای پلیمری روکش و ار بین رفتن بخشی از ماده آن و ایجاد تغییر شکلهای غیر قابل ترمیم همراه است، (تغییر شکل پارگی) [7].  

این در حالی است که دما و سرعت اعمال نیرو میتواند باعث تغییر رفتار ویسکوالاستیک روکش گردد. همچنین تاثیر اشیا تیزتر (با زاویه داخلی کوچکتر) مشابه افزایش نیرو می باشد. بر این اساس در روکش های سطح بسته به خواص ویسکوالاستیک و نیروی اعمال شده توسط خراشنده ها، انواع خراش با قابلیت ترمیم نسبی (خراشهای پلاستیک ((ductile) و یا غیر قابل ترمیم (خراشهای پارگی یا شکست (fracture)) می تواند ایجاد گردد، شکلهای (1-1) و (1-2). بررسیها نشان میدهد که تعداد، ابعاد و نوع خش و خراش تاثیر متفاوتی بر روی جلوه ظاهری روکش های سطح دارد. بعلاوه اثرات بصری آسیب دیدگی در روکشهای تیره فام، بیشتر است[7-9].

      

شکل (1-1) تصویر خراش پلاستیک بصورت دو و سه بعدی

شکل (1-2) تصویر خراش شکننده بصورت دو و سه بعدی

پخش نور کم بر روی لبه های صاف خراشهای پلاستیک در مقایسه با لبه های تیز و نامنظم خراشهای شکست، حاکی از تاثیر ناچیز این نوع از خراش ها بر روی جلوه ظاهری روکشها است. این در حالی است که زاویه مشاهده و تابش در دیده شدن و یا نشدن خراشهای پلاستیک موثر می باشد، شکل (1-3). بر این اساس به نظر می رسد که هرچه میزان و تعداد خراشهای نوع پارگی در روکشی بیشتر باشد، افت خواص جلوه ظاهری آن بیشتر خواهد بود. اما بررسیها نشان میدهد که تعداد خراشهای پلاستیک با عرض زیاد (بحرانی) از میزان خراشهای نوع شکست تاثیر بیشتری بر روی افت خواص جلوه ظاهری دارد. عرض بحرانی خراشهای پلاستیک و درصد برگشت پذیری و ترمیم آنها به ترتیب از روابطه (1-1) و (1-2) قابل محاسبه است. در این روابط WS عرض بحرانی خراش در سطح روکش، L نیروی عمودی اعمال شده به سطح روکش توسط خراشنده، sy تنش تسلیم روکش سطح، %depth- recovery درصد برگشت عمق خراش، dds عمق نفوذ خراشنده در طی ایجاد خراش و das عمق نفوذ خراشنده بعد از ایجاد خراش و E مقدار مدول روکش می باشد. بر پایه این روابط افزایش تنش تسلیم، کاهش عرض خراش و افزایش میزان برگشت پذیری و ترمیم خراش را در پی دارد [10].

شامل 56 صفحه فایل word قابل ویرایش

دانلود تحقیق مقدمه ای بر انواع ورزشها در ایران باستان

اختصاصی از فی دوو دانلود تحقیق مقدمه ای بر انواع ورزشها در ایران باستان دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

از سخنان مورّخین و آثار مکتوب و غیر مکتوب نظیر: مجسّمه ها، نقّاشی ها، سنگتراشی‌ها و به عبارتی حقایق تاریخی که از اکتشافات باستانشناسی بدست آمده مشخّص شده است که پیشینیان و نیاکان ما ورزشهای مختلفی را انجـــام می دادند، که در تمام این ورزشها با انجام تمرینات مناسب و با تحمّل خستگی و مشکلات، افراد سعی می نمودند که نیروی نفسانی را تحت کنترل خود قرار داده و با تسلّط بر خویش از کینه‌جویی و انتقام دوری نموده و بر اساس جوانمردی، فتوّت، پهلوانی و راستی طی طریق نمایند. البته لازم به ذکر است که در دوران کیانی و مادی از اوّلین ورزشها که به اطفال آن هم در سنین کم 5 تا 7 سالگی آموزش می دادند، تیراندازی و پرتاب نیزه بوده است، سپس به آنان اسب سواری را می آموختند. این روش در دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی نیز ادامه یافت. اینک به توضیح بیشتر در مورد هریک از رشته های ورزشی در ایران باستــان می پردازیم:

راهپیمایی و دویدن:

راهپیمایی را باید اوّلین حرکات ورزشی و جسمانی انسان دانست که در تمام ادوار تاریخی مورد استفاده بشر بوده است. در ایران باستان راهپیمایی به عنوان یک ورزش حرفه‌ای بوده و در سازمان لشکری و کشوری نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته است، چنانکه  پیک ‌های پیاده عصر هخامنشی نمونه‌ای از آن می باشند. این افراد در انجام راهپیمایی مقاومت فوق‌العاده و روشی مخصوص داشتند و به عنوان قاصدان دولتی برای رساندن نامه ‌های فوری و دستورهای سرّی نظامی مخصوصاً در راه هایی که عبور سواران مشکل بود، انجام وظیفه می نمودند. توجّه به این نکته ضروری است که سرعت راهپیمایی آنان حالتی میان دویدن و راه‌ رفتن بوده که بر حسب مسافت راه و فوریّت مأموریّت متغیّر بوده است.                                                                                            

انجام سریع مأموریّت به خصوص در زمان جنگ موجب گردیده که ایرانیان به دویدن به‌عنوان یک ورزش مورد نیاز توجّه کنند و این قول " استرابون " که راجع به آموزش و تمرین اصولی ایرانیان برای دویدن که طبق برنامه مشخصی انجام می ‌شده نشان از توجّه و اهمیّت دادن ایرانیان به دویدن می باشد. " استرابون " معتقد بوده که در ایران باستان قبل از طلوع آفتاب جوانان را با صدای شیپور حاضر باش از خواب بیدار می کردند و سپس آنها را به گروههای 50 نفری تقسیم می نمودند و فرمانده فرمان دویدن به افراد گروه می ‌داد و خود نیز با آنهـــــا می دوید.

آموزش دویدن علاوه بر اینکه در برنامه آموزشی سپاهیان وجود داشته، در میان سایر مردم به خصوص جوانان چه به طور معمول و چه در هنگام انجام ورزشهایی از قبیل: چوگان، شکار و ... نیز انجام می شده است.[1]

 تیراندازی:

به طوریکه " هرودت " نقل می کند، پس از اسب سواری مهمترین ورزش ایرانیان باستان تیراندازی بوده است[2] و تیراندازی یکی از آموزشهای اوّلیه‌ای بوده که ایرانیان آنرا از سن 5 سالگی به کودکان خود آموزش می ‌داده‌اند،[3]ولی ابتدا به اطفال تیراندازی را به حالت پیاده آموزش می دادند.[4]

در اوستا از 12 سلاح که نیاکان ما آنها را بکار می برده‌اند نام برده شده است که سلاح 4 و 5 کمان و تیردان بوده است که به موجب نوشته " هرودت "  ارتش  "خشایار شاه " هنگام حمله به یونان از این سلاح ها استفاده می کرده است.[5]                                              در ایران باستان سلاح مطلوب پارسیان کمان بوده که در بکار بردن آن سخت مهارت داشته‌اند. " گزنفون " می گوید: « تیراندازان کُرتی با آنکه در تیر اندازی بسیار کار آزموده بودند امّا در انداختن تیر به مسافت دور به پای پارسیــــان نمی رسیدند.»[6]  بنابراین تیراندازی ارزنده ترین ورزشی بوده که ایرانیان از کودکی آنرا به فرزندان خود آموزش می دادند تا به هنگام جنگ و پیکار بتوانند بر دشمنان خود پیروزی و ظفر یابند. تیراندازی ایرانیان در دوره های کیانی، مادی، هخامنشی، اشکانی و ساسانی در تمام جهان معروف بوده است. تیراندازی در زمان صلح برای شکار و تفریح استفاده می شده و در زمان جنگ و نبرد هم یکی از قسمت هایی که نقش و کارایی بسیار زیادی داشته‌است، تیراندازان بوده اند.[7]   ایرانیان از سپاهی گرفته تا برزگر، همه ناگریز به فراگرفتن تیراندازی بوده ‌اند و شکار جانوران به ویژه دَدان را فراوان ارج می نهادند و تیراندازان گزیده و چابک دست را نیز بسیار گرامی می‌داشتند.[8]  در بناها و سنگتراشی‌هایی که از دوران پیش از اسلام باقی مانده، شکل تیر وکمان و سواران تیرانداز زیاد است.               " داریوش " کمانداران و تیراندازان ماهری در میان سرداران خود داشته که به    " آشیاکانا " معروف بوده اند. در شاهنامه نیز از قهرمانانی نام برده شده که از تیراندازان ماهر به شمار می‌رفته اند، مانند: " آرش کمانگیر " قهرمان  افسانه ‌ای

شامل 59 صفحه فایل word قابل ویرایش                                                                    

دانلود تحقیق رابطه ورزش با آسیب دیدگیهای عصبی و پیشرفت مغز

اختصاصی از فی دوو دانلود تحقیق رابطه ورزش با آسیب دیدگیهای عصبی و پیشرفت مغز دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

ورزش پرفشار متوسط روزانه ( 2هفته 20 دقیقه ای در روز با تردمیل ) که موجب کاهش آسیب به بخش های هیپوکامپل موش های قرار گرفته در محیط آزمایشگاهی شد ، نه موجب اصلاح و تغییر پارامترهای اکسید فشار در هیپوکامپس و نه موجب تقلیل سطوح BDNF در مناطق مختلف مغزی شد. هدف بررسی این مطلب بود که آیا مدالسیون شکل هیپوکامپال و حجم BDNF مغز در حفاظت مغزی القاء شده – ورزشی وجود دارد یا خیر . موش های ویستار در معرض تمرینات روزانه با تردهیل قرار گرفتند و تقریباً 16 ساعت از آخرین دوی تردمیل از بین رفتند . برخی پارامترهای فشار اکسیدی ، به ویژه سطوح رادیکال های آزاد ، آسیب های ماکرو مولکولی ، سطوح واکنش و پتانسیل ضد اکسیدی کلی واکنش که قابلیت کلی ضد اکسیدی را در هیپوکامپس را نشان دادند تعیین شدند. به علاوه ، سطوح BNDF در مناطق مختلف cerebral مختلف موش توسط ELISA اندازه گیری شدند. پروتکل ورزشی استفاده شده پارامترهای فشار اکسیدی مطالعه شده در هیپوکامپس را تحت تأثیر قرار نداد. که معنای آن این است که موجب فشار اکسیدی قابل ملاحظه ای در این زمینه نمی شود و همچنین موجب القای پذیرش و جذب سیستم ضد اکسیدی ضد سلولی نمی شود. ورزش تردمیل همچنین موجب تغییر حجم BDNF در مناطق مغز مطالعه شده نگردید. با تأمل این مطلب پروتکل ورزش موجب حفاظ عصبی می شود ، ممکن است به این نتیجه گیری برسیم که سطوح BNDFو شکل اکسیدی مستقیماً به مکانیزم های حافظ عصبی القای ورزشی بعد Ischemia مربوط نمی باشند.

 مدرک و شاهدی وجود دارد که نشان می دهد که فعالیت فیزیکی ممکن است کاهش شناخت مربوط به سن راکم کند و به عنوان یک استراتژی درمانی جهت جلوگیری و بهبود بیماری Nearodeg در نظر گرفته می شود . گرچه مکانیزم های دقیق مولکولی که از آن طریق تمرین فیزیکی بر مغز اثر می گذارد هنوز نامشخص است . باور بر این است که این فعالیت ممکن است مسیرهای مولکولی و سلولی را که به Near  مربوط می شود را فعال کند.

داده ها در زمینه اثرات تمرین بعد Cerebral در انسان ها و در حیوانات آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفته اند. مدل های تجربی نشان داده اند که ورزش موجب کاهش آسیب دیدگی عصبی می شود و به علاوه چنین حالتی در فعالیت موش ها نیز مشاهده شد. ذکر این مسأله جالب توجه است که اگرچه پروتکل های ورزشی پرفشار به تمرینات انسانی بسیار شبیه هستد . بیشتر مطالعات ورزشی ، تمرینات اختیاری را به عنوان یک مدل در نظر گرفتند.

نتایج در استرس به دست آمده از طریق تجزیه تحلیل این مطالعات بیان می کند که ورزش سطوح BDNF  و حالت اکسیدی را تغییر می دهد . تصور بر این است که فعالیت فیزیکی موجب القاء با خصوص BDNF می شود که این عمل موجب حفظ و ماندگاری عصبی و بلوغ و رشد و پیشرفت توسعه مغزی می شود . به عبارت بیشتر ، ورزش موجب القای BDNF در هیپوکامپوس می شود.

مکانیزم بالقوه ارائه شده دیگر مدالسیون حالت اکسیدی سلولی است. در زمینه اثرات ورزش روی فشار اکسیدی تناقض وجود دارد ، گرچه ورزش می تواند موجب القای رادیکال آزاد شود که ممکن است برای نقش سلولی ، مضر باشد ، همچنین گفته می شود که ورزش منظم موجب پذیرش مستقیم ضد اکسیدی سلولی می شود . یعنی برخی مقاله ها افزایش قابل توجهی را در فعالیت های آنزیمی ضد اکسیدی نشان می دهد. آنچه که موجب افزایش مقاومت بر علیه فشار اکسیدی می شود و موجب کاهش آسیب اکسیدی سلولی می شود در عین حال ، اثرات ورزشی روی آسیب اکسیدی نیز متناقض است که به ارتباط نسبی پیچیده ای بین فعالیت فیزیکی و حالت اکسیدی مغز اشاره دارد.

به عنوان مثال ، گزارش هایی در دست است که نشان می دهد که ورزش موجب افزایش اکسیداسیون در مغز می شود. این درحالی است که ورزش منظم آسیب اکسیدی پروتئین در موش های مسن را رقیق می کند. جالب توجه اینکه ، شواهدی وجود دارد که نتایج متغیر ممکن است به علت انواع خاصی از فعالیت های فیزیکی مختلف به دست آید. آنچه که شگفت آور است این است که تحقیقات کمی در مورد اثرات ورزش بر روی شکل اکسید در هیپوکامپس وجود دارد. که یکی از آسیب پذیرترین مناطق مغز به فشار اکسیدی همین منطقه است. ذکر این مسأله مهم جلوه می کند که ادبیات نشان می دهد که ورزش اثرات مهمی و مفیدی را بر روی یادگیری ، حفظ طولانی مدت و حافظه دارد . اخیراً ، نشان دادیم که ورزش متوسط روزانه وسه بار ورزش به شکل آموزش تردمیل به 12 هفته موجب کاهش آسیب دیدگی به بخش هیپوکامیال در موش های فیرتار در محیط آزمایشگاهی می شود. منطقی است که به تحقیقات بیشتری در زمینه مکانیزم های بیوشیمی ممکن موجود در تمرینات ورزشی اثرگذار بر روی مغز نیاز است. گرچه BDNF وفشار اکسیدی در مکانیزم های ورزشی

شامل 13 صفحه فایل word قابل ویرایش